singer-songwriter DavinceBlack
who is Davince Black
Mijn verhaal Ik ben George Kooijman, beter bekend als Davince Black. Mijn verhaal begon al toen ik een jaar of twaalf was. Mijn moeder en ik schreven samen gedichten. Dat was iets wat we deden zodat ik mijn hoofd een beetje leeg kon maken en 's avonds rustiger kon slapen. Achteraf denk ik dat daar de basis is gelegd voor alles wat ik nu doe. Ik heb ADHD en mijn hoofd staat eigenlijk nooit stil. Ideeën, beelden, verhalen en melodieën schieten de hele dag door mijn gedachten. Vroeger begreep ik dat niet altijd, maar inmiddels zie ik het als een kracht. Het is de motor achter mijn creativiteit. In mijn jeugd ontdekte ik ook de muziek. Ik vond het geweldig en bouwde mijn eigen piratenzender, waar ik zelf de dj was. Muziek werd al snel een belangrijk onderdeel van mijn leven. Gitaar spelen had ik graag gewild, maar door een armblessure lukte dat niet. Dus ging ik iets anders doen waar ik net zoveel passie voor had: sleutelen aan brommers, motoren en oude Amerikaanse auto's. Ook daar ontdekte ik dat je iets moois kunt creëren door geduld, gevoel en doorzettingsvermogen. Na mijn scheiding in 2000 begon ik mijn gedichten om te zetten in songteksten. Schrijven werd een manier om alles een plek te geven. In 2014 zette ik de volgende stap en begon ik zelf muziek te maken. Ik ben geen grote zanger en ook geen virtuoze muzikant, maar ik zing mijn eigen verhalen zoals ze bedoeld zijn: eerlijk, zonder masker en recht uit het hart. Een gebeurtenis veranderde uiteindelijk alles. Een motorclubbroeder overleed. Ik had hem beloofd dat als hij eerder zou gaan dan ik, ik mijn muziek niet langer verborgen zou houden. Die belofte ben ik nagekomen. Vanaf dat moment trad ik naar buiten als singer-songwriter onder de naam Davince Black. In 2020 sloot mijn maatje Gary zich aan. Hij drumt op veel van mijn nummers en beschikt over oefenstudio's waar verschillende bands repeteren. Daardoor hoor je op veel van mijn muziek echte muzikanten terug, iets waar ik nog steeds trots op ben. In 2024 heb ik mijn eerste nummers officieel bij Buma/Stemra geregistreerd en ben ik ze onder mijn eigen naam gaan uitbrengen. Daarnaast verscheen ook muziek onder de naam The Dutch Cowboys. Die nummers hebben we later weer offline gehaald, omdat we vonden dat de kwaliteit nog niet was zoals we die voor ogen hadden. We nemen daar de tijd voor, want we willen dat het straks echt goed is. Sinds mijn scheiding heb ik meer dan vijfhonderd songteksten geschreven, zowel in het Nederlands als in het Engels. Dat is een enorme verzameling verhalen die jarenlang op de plank heeft gelegen. Nu is het tijd om ze één voor één tot leven te brengen. Er ligt dus nog heel veel muziek te wachten. Naast muziek schrijf ik nog altijd gedichten en zet ik al jarenlang tattoos. Voor mij zijn dat geen losse werelden. Een tattoo vertelt een verhaal op de huid. Een gedicht vertelt een verhaal op papier. En een lied brengt datzelfde verhaal tot leven. Ik volg geen trends en probeer niemand anders te zijn. Ik vertel gewoon mijn eigen verhaal. Dat is Davince Black.
DIEPE GEDACHTES
Het begon niet met muziek. Het begon met stilte. Met nachten waarin woorden niet wilden luisteren en gedachten zich ophoopten als schaduwen tegen de muur. Diepe Gedachtes werd geen bundel uit ambitie geboren, maar uit noodzaak. Alsof iets van binnen zei: schrijf, of verdwijn. Elke tekst in de bundel is een stap terug naar binnen. Niet om te vluchten, maar om te begrijpen wat daar lag te wachten. Verdriet zonder drama. Liefde zonder belofte. Hoop zo klein dat ze alleen hoorbaar werd als alles zweeg. Op de cover staat geen held. Er staat een wachter. De raaf kijkt weg, omdat waarheid zich niet laat aankijken. De sleutel hangt zwaar, niet om deuren te openen, maar om te herinneren dat sommige dingen gesloten mógen blijven. Het schild draagt geen overwinning, alleen overleving. En onderaan staat een man die niet poseert. Iemand die gezien heeft wat er gebeurt als je te lang in jezelf blijft. Iemand die terugkwam. Lang voordat Nachtschaduw een EP werd, leefde zij al tussen de regels van Diepe Gedachtes. In dat gebied waar tijd oplost, waar je niet weet of je wakker bent of verdwaald. Waar woorden hun betekenis verliezen en toch alles zeggen. Nachtschaduw is geen opvolger. Het is de ademhaling van dezelfde longen, maar hoorbaar gemaakt. De muziek draagt wat de gedichten fluisterden. De beat volgt de hartslag die al in de bundel zat. Toen de stilte doorbrak en de wereld begon mee te luisteren via kranten, via airtime, via aandacht veranderde de kern niet. Dit werk vraagt geen applaus. Het vraagt aanwezigheid. Diepe Gedachtes en Nachtschaduw horen bij elkaar zoals nacht en adem. Zoals donker en geboorte. Zoals zwijgen en waarheid. In het licht van het donker, waar woorden geen geloof meer dragen, wordt waarheid stil geboren. En wie durft te kijken, ziet zichzelf terug.Verkrijgbaar bij Boekhandel Libris Ridderkerk Centrum en Madblack Tattoo Ridderkerk
The Man Who Walks Alone
mijn nieuwe nummer **THE MAN WHO WALKS ALONE** Ik heb eigenlijk mijn hele leven al het gevoel dat ik mijn eigen weg loop. Niet omdat ik per se alleen wíl zijn. En ook niet omdat er geen mensen om me heen zijn. Maar door mijn ADHD werkt mijn hoofd anders. Het staat nooit stil. Gedachten, ideeën en plannen buitelen over elkaar heen. Waar een ander eerst nadenkt en dan begint, ben ik vaak allang onderweg. Daardoor doe ik veel dingen alleen. Ik bedenk iets, ik begin eraan en ik zoek onderweg wel uit hoe het moet. Muziek, tatoeëren, motoren, bouwen, schrijven — als iets eenmaal in mijn hoofd zit, moet het eruit. Soms begrijpen mensen pas veel later waar ik mee bezig was. Soms begrijpen ze het helemaal niet. En juist daardoor kan ik me soms behoorlijk alleen voelen. Je kunt tussen honderd mensen staan en toch het gevoel hebben dat je er alleen staat. Alsof iedereen dezelfde taal spreekt, maar jouw hoofd op een andere frequentie staat. In de loop der jaren ben ik eraan gewend geraakt. Ik neem mijn eigen beslissingen, maak mijn eigen fouten en als ik op mijn bek ga, sta ik meestal zelf weer op. Dat klinkt misschien hard, maar het is gewoon wie ik ben geworden. **The Man Who Walks Alone** gaat daarom niet over een man die niemand nodig heeft. Het gaat over iemand die geleerd heeft zijn eigen weg te lopen. Ook als die weg anders is. Ook als niemand hem begrijpt. En soms… ook als niemand naast hem loopt. **Davince Black**
